12 December – Reflection

Matt 11:16-19

Jesuh i a ngaihchiatnak

Mah le mah aa thatmi ngakchia nute nih a ṭialmi hlabia catlang pahnihnak hi ka vun in hrawm hna lai. A pawngkam ummi hna nih dawtnak tlawmpal te an langhter deuh i an rak zohkhenh deuh ahcun a thihnak hi kham khawh a si men lai. Hihi a hlaphuahmi catlang pahnihnak a si:

Nunnak ah fahnak nganbik cu thih siloin philh hi a si.

Mi pakhatkhat sinah na chunglei ruahnak na hmuhsak i na hmai ah an in nihsawh tikah.

Na lung a thawhtertu ding mi pakhatkhat na herh tikah hawikom hna nih an rian a tamtuk i an in hnemh khawh lo tikah.

Nangmah kong a ruatmi cu nangmah lawng na si ko rua tiah na ruah tikah.

Dawtmi ulenau hna,

Nihin thawngṭha ah Jesuh nih, “Atu chan mi hna hi zei he dah ka tahchunh hna lai?” a ti. Hi bia hmangin Jesuh nih Judah mi hna an nunning cu ngakchia bantuk a si tiah a mawhchiat hna. Pathian nih a si khawh chungin a tuah dih cang, asinain Judah mi hna nih zumh, cohlan, thlen le bawmh an duh lo.

Tlangbawi pakhat nih, a phungchimnak ah, Pathian nih tipil petu Johan a thlah i cu hnuah Jesuh a thlah tiah a ti. Johan le Jesuh cu nunning aa dangmi in an nung: tahchunhnak ah Johan cu i sumngai in a nungmi le aa thleidangmi nunnak a ngei; Judah mi hna mithmuh ahcun aa dawh lo ngai, zeicahtiah a ei lo i a ding fawn lo nain khuachia a ngeimi a si tiah an rak ruah. Jesuh nih Judah mi hna nunning phunglam he i hlat lo in a um; Mi he rawl a ei i a ding, mibu nih an hlawtmi hna he hmanh rawl ei a hmangmi, mi  zuram le mi saram tiah an auh. An zumhnak le an nunning thlennak a chuahpi hmanhah zeibantuk lam hmanh nih Judah mi hna kha an lung a tlinter kho hna lo.

Tuchan kan phunchung ah tah zeitin a si, a duhnak hmun paoh ah a thli a hrangmi a Thlarau lam hna kha kan onh maw? Pathian nih kan nunnak ah, khrihfabu le vawlei ah a chuahpimi thlennak le khuaruahhar thil tampi caah kan i on maw? A ngaingai ti ahcun, Pathian nih aṭha leiah thlen dingin a kan auh i kan nunnak lamthluan ah a kan pekmi thlennak vialte hi a si ko tiah ti zungzal ko.

Dawtmi nulepa ulenau hna, amah caah zeitindah kan i thlen khawh lai? Pakhatnak ah, zangfahnak (thluachuah) kan hal a hau. Cu tikah Khrih minung sinak he dawtnak kan ngeih a herh. Amah he kan i duh hnu ahcun kan i thleng lai. Kan minung sinak caah a fak ko zongah kan poi lo. Kan duhmi caah kan nung ti lo. Kan dawtmi nih zeidah a duh ti kha kan zoh. Hihi dawtnak a si. Hihi minung a lawmhtertu cu a si. Hihi minung pakhat i sermi a si caah a si.

A donghnak ah kan chan ah theihhngalhmi minung hna sinin a rami hi bia hna hi ruat hna u sih:

Leo Tolstoy nih “Mi vialte nih minung sinak (humanity) thlen ding an i ruat i ahohmanh nih anmah le anmah thlen dingin an i ruat lo” a ti.

Thomas a’Kempis nih “Midang kha na duhning in na ser khawh hna lo caah thinhung hlah, zeicahtiah nangmah le nangmah kha na duhning in na ser khawh hna lo” a ti.

Association of Church Missions Commission Newsletter, (Autumn, 1989, p. 1.) ah “Ziaza kong hlathlainak nih a langhtermi cu a phun aa khatmi phu chungin 2% nih tinhmi thil pakhatkhat caah fakpi in an i pekchanh ahcun, cu tlawmte nih cun a donghnak ah a dihlak in an thlen khawh” a ti.